Θα μιλήσω για μένα, οι γενικεύσεις επιτρέπονται.
Τόσα χρόνια μεγαλώνω για άλλους, κάνω πράγματα για άλλους, σε ένα σύστημα προτύπων και νορμών για άλλους. Με μικρές δόσεις ελευθερίας από την μικρή ηλικία μέχρι και τώρα ανέπνεα, αναπνέω και συνεχίζω να αναπνέω και αν δεν ανέπνεα θα είχα κατάθλιψη, αν δεν έχω-είχα-έχω.
Τώρα πλέον οικονομικά αναξέρτητoς συνεχίζω στον ίδιο δρόμο, γιατί τόσα χρόνια συνήθειας δεν περνούν αδιάφορα, δρόμοι πιθανοτήτων στον εγκέφαλο είναι όλα. Τουλάχιστον συνειδητοποιημένος πλέον για αυτά τα πρέπει και τα μη, προσπαθώ να τα αποβάλλω όσο γίνεται, σιγά και σταθερά δίχως βιασύνες.
Αν η συμπεριφορά μου δεν αρέσει, δεν είναι ότι είμαι στα αρχίδια μου. Απλά βάζω τον εαυτό μου πρώτο. Δεν είναι εγωϊστικό μην προτρέχεις. Σε μια ιδανική περίπτωση θα περιτρυγιρίζόμαι από άτομα που θέλουμε και όχι που θέλω και δεν θέλουνε ή το αντίθετο. Άτομα που δέχομαι όπως είναι, δίχως να θέλω να αλλάξουνε ή να κράζω όταν δεν γίνεται αυτό που θέλω ή το αντίστροφο, σαν νιάνιαρα. Μαθαίνω να υπάρχω και ύστερα να υπάρχουμε.
Προσπαθώ επίσης να μην επιβάλλω τα θέλω μου σε άλλους, ούτε να κάνω ότι μπορώ για να τα πετύχω. Μια ερώτηση απλή, «θέλεις;». Μπορεί να είμαι συνειδητοποιημένος, αυτό δεν σημαίνει ότι το επιτυγχάνω. Τουλάχιστον είναι μια αρχή για να ξεκινήσω να θέλω και να τρέξω παρέα με εμένα μακριά από τα πρέπει.
K33p_biking 