Φυσική ροή των πραγμάτων, χωρίς κανονίσματα, ακριβείς ώρες, καταναγκασμούς και πρέπει . Χωρίς συναισθήματα μπούμεραν.
Μια βόλτα που καταλήγει σε κάτι απρόσμενο. Μια συζήτηση που καταλήγει σε κάτι απρόσμενο. Μια συζήτηση που καταλήγει σε μια νέα ιδέα. Δύο κουβέντες με έναν ξένο που γίνεται φίλος. Τρεις άνθρωποι με τόσα κοινά.

Διακοπές που σου βάζουνε σκέψεις. Διακοπές που σε αλλάζουν. Διακοπές καλύτερες και από τρελογιατρούς. Νέες παρέες, νέα πρόσωπα, απίστευτοι χαρακτήρες. Συναισθήματα για ανθρώπους που γνώρισα σε δύο μέρες.
Ποτάμια μελωδικά που αποβάλλουνε στρες. Νερά που τρέχουνε αέναα. Μονοπάτια που αλλάζουνε κάθε μέρα, διότι τα βλέπεις αλλιώς μέρα με την μέρα.
Σκηνικά απρόσμενα, που θα πόνταρες ότι δεν θες να συμβούν. Συναισθήματα που δεν είεχς νιώσει για τόσες μέρες. Που έγιναν πλέον αυτά η «ρουτίνα», αλλά παραδόξως απίστευτη, που ίσως κατέληγε και αυτή βαρετή κάποια μέρα.
Άνθρωποι με απίστευτες ιστορίες. Άνθρωποι που σε θαυμάζουν όσο τους θαυμάζεις σε λίγα λετπά. Συζητήσεις αληθινές, ουσιώδεις που ξέφυγαν εξαρχής από την επιφανειακή σφαίρα. Συζητήσεις με νόημα.

Μοναχικότητα αναγκαία που προσφέρει παρά αφαιρεί. Μοναχικότητα μέσα στην κοινωνία που συμβιώνει αβίαστα και ολοκληρώνεται.

Άγχος και υποχρεώσεις νεκρές.