Ηρεμία, σε βρήκα ξανά μοιραία
δεν ήταν ωραία, αφότου κόψαμε παρέα
τώρα θέλω, θέλω να σε συνηθίσω
να γίνεις κομμάτι μου, ώστε όταν σε χάσω να σ’ αναζητήσω

Προσέχοντας πως προσεγγίζω
με ποιους και τι χτίζω, ώστε να ανθίζω
που επενδύω, πότε βουτάω, πότε αναδύω
πάντα να είμαι ζεστός μέσα στο κρύο

Τα προς το ζην τα στήσαμε προσεκτικά
είναι παγίδα και πια δεν ανησυχώ γι’ αυτά
υλικά που ειν’ γλυκα, ποια υλικά αγαθά;
θα σε πνίξουν, μια σφιχτή και καλοδουλεμένη θηλιά

Εαυτέ μου, υποσχέθηκα να σε προσέχω
να μην μπλέξω, να με αντέχεις και να σε αντέχω
στο ρολόι μπροστά, να κάνουμε υπομονή
το ξέρω, το ξέρεις η άκρη είναι εκεί και θα βρεθεί

Λάθη γίναν σωστά, και προχωράμε μπροστά
βαδίζοντας σε μονοπάτια που δεν είναι γνωστά
σαν τον δύτη που δεν κολλά στην επιφάνεια
παίρνει ανάσα βουτά και χάνεται μεσ’την αφάνεια