Έχω μια μάνα που με προσέχει από παιδί μικρό
και λάμπει αυτή διπλά, όσο λάμπω και εγώ
Έχω έναν ξάδερφο που’χω σαν μεγάλο αδερφό
του χρωστάω πιο πολλά από’σα μπορώ να σκεφτώ

Έχω μια σκύλα που περπατάμε κολλητά παρέα
μάθαμε στα δύσκολα μαζί αλλά και στα ωραία
ένα λουλούδι, σ’όλες τις εποχές μένει ανθισμένη
αμίλητη και με κοιτάει στα μάτια σαν ερωτευμένη

Έχω φίλους που μαζί μεγαλώσαμε, μαζί επιβιώσαμε
μαζί εξελιχτήκαμε και μαζί τα πάντα νιώσαμε
Ρίζες χρόνων που σπάνε όλα τα στερεότυπα
ξέρουν του καθενός το κλειδί και που είν’η κλειδαρότρυπα

Έχω μάθει στα δύσκολα να σε αναζητώ
Να σε ρωτώ γιατί σ’εκτιμώ και σε θέλω εδώ
Έχω αναμνήσεις που στα δύσκολα πάλι θα με σηκώσουν
που όσα χρόνια και αν περάσουν, όχι, όχι δεν θα παλιώσουν

Έχω μυαλό για να σκεφτώ και να σκεφτώ τι να δω
Έχω μάθει να ανοίγομαι, αλλά και να την πατώ
Να βιώνω το συναίσθημα και να μην τ’απωθώ
να πενθώ μικρή όταν φεύγεις..να ζω εγώ και για τους δυο

Έχω μάθει να σ’ακούω δυνατά χωρίς καν να μιλάς
Έχω μάθει πολλά από το πως με κοιτάς
Έχω να μάθω και άλλα τόσα γιατί δεν ξεδιψώ
Το’χεις μάθει και συ, κανένα ερωτηματικό.