Και όλο μου λέω πως δεν είμαι καλά, για να γίνω καλύτερα
αλλά τελευταία το παράκανα, θα ήθελα να με είχα ακούσει νωρίτερα
υπαίτιος για το περιβάλλον μου, επιλογή μου το που θα’ναι η καρδιά μου
σε άφησα να πράξεις αυτόνομα, και έφυγες μόνος σου επιτέλους μακρυά μου

Και έτσι απλά σου λέω δεν ξέρω, για να μαθαίνω βαθύτερα
γιατί όταν δεν ξέρεις, σου τα λένε οι άλλοι δυο φορές καλύτερα
οπότε το βουλώνω όταν φωνάζεις, επεξεργάζομαι, δεν απαντάω
και συ νομίζεις ότι κάπως αντιδράς.. Πως αντιδράς αν εγώ πλέον δεν δράω;

Mε διδάξαν να προστατεύομαι, πως όλοι δρούνε εχθρικά
στόχος και ας το ‘χω, να βλέπω κατάματα τα θετικά στα αρνητικά
αλλά πως να θέλω να αγαπάω, αν δεν μισώ το να μισήσω
αν δεν θρηνήσω για την απώλεια, πως λοιπόν να σ ‘εκτιμήσω;

Ήρθε η άνοιξη, της ζωής τα αγριόχορτα ξεκίνησα να καθαρίζω
με άφησα στο κρύο να ατροφήσω, και τώρα ανάγκη μου να με φροντίζω
κάθε χρόνο μας μαθαίνω καλύτερα, εξελισσόμαστε και μας αλλάζω
μελετώ χρόνια την γλώσσα μας, στα δύσκολά μας να τα μεταφράζω

---

“The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven..”

― John Milton