Το φαντασιακό του χρόνου

Οι μικροί δεν βλέπανε ποτέ τον χρόνο
το τηλεκοντρόλ πάγωνε ότι άξιζε σε μια στιγμή και μόνο
και οι μεγάλοι ακούγανε θορύβους λευκούς
μπερδευόντουσαν και ρωτούσαν συνεχώς αν τους ακούς

Μα ο νους έτρεχε πάλι στην Ελένη
δεν ήθελε πολέμους, μια ιστορία κάπως τραβηγμένη
ήθελε να μάθει να βρίσκει την μαγεία
και το να φιλά με γλώσσα του φαινόταν αηδία

Η πρώτη απώλεια ίσως, η παιδική η ηλικία
κάποια θέλαν να μεγαλώσουν γοργά, πήγαν στην τρίτη ηλικία
εμείς ακόμα τα παιδιά κάπως γουστάρουμε
την νόρμα χλευάζαμε, έχει ενδιαφέρον τι να κάνουμε;

Κλείνω τα μάτια, σταματώ τον χρόνο και τα βλέπω όπως θέλω
και ας χάνω πόντους απ’του συστήματος σας το elo
εξερευνητές επιζητούμε την μαγεία, όχι την νόρμα
ακολουθούμε ότι λέει η καρδιά μας και ότι προστάζει το σώμα


Σχολιάστε