Κι όλο ψάχνω που το πας
σαν να’ναι νερό σε αυλάκι
σαν να μην βλέπω πιο μπροστά
σαν να μου το’χω άχτι

Και στην ροή αντιτίθεσαι
με ένα μικρό χαρτάκι
που έλεγε ‘θέλω’, μα ξεθώριασε
δεν βγάζω πλέον τι γράφει

Και τρέχω μ’άλματα μπροστά
και οι άλλοι πίσω μένουν
Δεν υπάρχουν λάθη και σωστά
μόνο για όσους σ’αυτά πιστεύουν

Πάω εκεί που θέλω’γω;
είναι πεποίθηση μου;
η ταπεινότητα επιτίθεται
στην αυτοεκτίμηση μου

Και πάλι με αμφισβητώ
στο τέλος της ημέρας
βάζω τα δυνατά μου όσο μπορώ
στην μάχη με το τέρας

Η διαδρομή με κούρασε
γιατί όλο κύκλους κάνω
βλέπω λιγάκι πιο μπροστά
κερδίζοντας κι ας τώρα χάνω