Σκάβω με τα εργαλεία μου
με τον φακό σας για να βλέπω
στα σκοτάδια και στα χνάρια μου
και βλέπω ότι πάντα παραβλέπω

Πλέον σβηστός στην εργονομία
δεν ανάβω πια σαν καπνογόνο
στραβό παιδί που πάει μόνο ευθεία
αντιμέτωπο με κάτι φαντασιακό που λένε χρόνο

Στην γη πατώ γερός σαν δέντρο
στον άνεμο σταθερός σαν stabilizer
το μπλε στης φωτιάς το κέντρο
και στο αναπάντεχο τσουνάμι organizer

Ανέμελος γλάρος ψηλά πετά
κοιτά την γη όπως εμείς ουρανό
θέλει και αυτός κάτω να τρέχει, να περπατά
παιδί που έχει δύο γονείς και ξέμεινε για πάντα ορφανό