Κάθε βράδυ φουσκώνω σαν την παλίρροια
τα πρωϊνά τα τέρατα μοιάζουνε με μεγαθήρια
ψάχνω τον ήλιο, το φως από την άλλη
το σκότος σκάει πάλι, με μια έλξη μεγάλη

Και χάνω πάλι την ισορροπία μου
δεξιά αριστερά και πάλι στην ευθεία μου
Ο ήλιος κρύφτηκε, έχει έρθει η σελήνη
και ότι θάφτηκε μυρίζει νιτρογλυκερήνη

Το μάταιο φτάνει και αυτό στο τέλος του
η επανάληψη ορίζει τους χαμένους του
αναρωτιέμαι ο θηρευτής είμαι ή το θήραμα
ή απλός παρατηρητής επηρεάζοντας το πείραματα

Περιοδικό φαινόμενο κάπως μεταβαλλόμενο
περιμένοντας καιρό το μη αναμενόμενο
και όλο γράφω, ξεγράφω, παραγράφω
παύσεις και απουσίες για να σου πουν υπάρχω