Μεγαλώνεις μεγαλώνεις και ακόμα να βρεις τι θες.
Από μικρό παιδί ήσουν αντιδραστικό
και πάντα ήξερες τι δεν ήθελες..
Γεννημένος την μέρα του OXI.

Και συνέκρινες..και απέκλειες..και αποκλείεις.
Πάντα ήθελες κάτι παραπάνω για σένα,
ποτέ δεν υπήρξε κάτι αρκετό να σε ταϊσει.
Και δεν βιώνεις την μεταμφιεσμένη απώλεια
αυτής του φαντασιακού.

Έτσι και αλλιώς
δεν τα πήγαινες ποτέ καλά με τις απώλειες.
Και δεν μιλάω για τις πραγματικές.
Αλλά για τις άλλες..
Ιδιαίτερα των παιδικών σου χρόνων.

Και αναλογίζεσαι πλέον ότι τα πολλά είναι λίγα
και αντίστοιχα τα τόσα που δεν θες..
Περισσότερα από πριν.
Πολλά και φτηνά στην αξία τους και αυτά.

Και μια μέρα καταλήγεις ότι το λίγο
και η κοινή συνισταμένη σε όλα είσαι εσύ.
Και το πόσο λίγο άξιζες..
Εσύ πραγματικά για σένα.

Γιατί η τιμή σου πάντα οριζότανε από κάτι άλλο,
των ετεροκαθορισμένων επιτυχιών σου.

Και όσο συνεχίζεις να σε πουλάς χαμηλά
και να σε αγοράζεις ψηλά
τόσο θα χάνεται η αξία σου στον πληθωρισμό τους.

ΟΧΙ στα ξένα συναλλάγματα.