Το πιό εύλεκτο σου καύσιμο η αποδοχή,
ενός που μπορεί να φτάσει το άφταστο.
Να ξεπερνάς τα όρια που ορίζουν.
Εκεί που δεν μπόρεσαν οι άλλοι.

Και πάντα μπορούσες,
πάντα τα κατάφερνες.
Χωρίς ίσως την σωστή αφετηρία..
Παρορμόμενος από κύματα που δημιούργησαν άλλοι.

---

Ακόμα και όταν πίστευες στο έναυσμα σου
στο τέλος της διαδρομής..
μετά τα χειροκροτήματα..
αναρωτιώσουν για την ένταση τους..

Τι και αν όλα τα μονοπάτια
καταλήγουν στον δικό σου θησαυρό;
Αφού η απόκλιση από αυτά, ήτανε πάντα επιλογή σου.
Με τον αποπροσανατολισμό, το έναυσμα της επιτυχίας σου.

---

Τις δύσκολες ώρες που ξεφυσάς,
εκείνα τα λεπτά που νιώθεις χαμένος,
είναι τα δευτερόλεπτα
που μπορείς να επιλέξεις να αποκλείσεις.

Τα πάντα είναι σχετικά,
μετρικές από το σημείο αναφοράς σου.
Δάσκαλος που δεν πιστεύει στα παιδιά του..
Πως το αίτιο να αλλάξει το αποτέλεσμα;