Κάποιοι κάνουν παιδιά
κάποιοι υιοθετούνε σκυλιά
άλλοι χαμένοι ψάχνουν το δρόμο
ποντάρουν σ’ουσίες, ανούσιες σκέψεις και μοναξιά

Μερικοί παίζουνε πάντα
σχοινοβάτες πάνω σε ιμάντα
άλλοι θεατές το παιχνίδι κοιτούν
περιμένοντας να τους μοιραστεί μιά κάρτα

Άλλος ερωτεύεται το τρένο
αναμένει για να μπει το φρένο
άλλη άδικα αυτοτιμωρείται
λουλούδι οριοθετημένο να μην γίνει ανθισμένο

Μήπως το αύριο αναμένω σήμερα;
Να το γιορτάσω μονάχος με παρέα ανήμερα;
Να μου ορίσουνε το δικό τους το πώς, μίζερα;
Παιδί που μέσα στα χρόνια ξεχάσε το ονείρεμα..