Τόσα χρόνια καρφιτσωμένος εκεί
σαν πάγος στην πιο ψυλή κορυφή
Σαν φάρος στην πιο απόκρυμνη ακτή
που πλέον, φωτίζει μόνο από αισθητική

Βοηθά την όραση κάποιου ψαριού;
ξεφτίζοντας ακόμα και το μαύρο του βυθού
ποιός νοιάζεται τα ψάρια τι έχουν να πουν;
λογική και συναίσθημα πολεμούν

Χτυπάει η πρώτη και η άλλη απαντά
«τι μας νοιάζει τι θα κάνουνε αυτά;»
Η άλλη, με ρεύμα σε νέους νευρώνες
δίνοντας οπτική νέα σε παλαιές εικόνες

Η τάση αυξάνει και φτάνει σε πηκ
και στο ακρότατο πάνω κάνει το κλικ
ο φάρος σβήνει και πλέον βλέπεις το σκοτάδι
τόσα χρόνια εκεί, μα το φωτίζαν τα κάλλη