Κόκκινο έβλεπες στα πράσινα
Επίθεση ονόμασες την άμυνα
Σφαλιάρα μετά από σφιχτή αγκαλιά
ταυτίστηκες με τα άνθη και δεν τα κόβεις πια

Σε τόσες ξηρασίες, σε τόσες βροχές
θερμοπληξίες και αστραπές
σε πίεσα, έκλαιγες, δεν σε άκουγα
ότι έψαχνες ένα περιβάλλον πιο ασφαλές

Φωνές σε διαδρόμους και δωμάτια
ηρεμία απούσα και ασφάλεια
Ακόμα περιμένω την σφαλιάρα
σαν σε έχω ανάγκη και σε κοιτάω στα μάτια

Καΐκι που πλησιάζει επιτέλους ακτή
χρόνια αναμένεται αυτή η στιγμή
να βρει κάτι ασφαλές και στέρεο
θα νικήσει η συνήθεια ή θα αποβιβασθεί;