Όλο πάνω και κάτω
ουρλιάζει το αμορτισέρ
τρέχεις για να σβήνεις φωτιές
σαν Καναδέζικο Καναντέρ

Και ο βραστήρας κοχλάζει
κι όλο ανεβάζει βαθμούς
Η απόσταση σου σε εκφράζει
μακρυά σου να μην σ’ακούς

Παιχνίδια χωρίς κωδικούς
σε κανόνες να υπακούς
Φωνάζεις, «εγώ θα νικήσω»
και πως δεν μοιάζεις με αυτούς

Μοιάζουν άυτοι σε σένα όμως
και όχι λίγο αλλά κάμποσο
Xτυπάει και την δική σου την πόρτα
το πρώτο σου αυτοάνοσο